Vandaag vierden we een bijzondere mijlpaal, Kamla heeft haar pensioenleeftijd bereikt. Een moment dat vaak gepaard gaat met een afscheid, maar daar was vandaag geen sprake van. Integendeel. We stonden juist stil bij alles wat zij betekent voor het VrouwenBuurtLab én bij het feit dat zij onderdeel blijft van ons team.
Om haar in het zonnetje te zetten, hebben we Kamla met een tuktuk van huis opgehaald. Samen met bezoekers, vrijwilligers en collega’s maakten we er een feestelijke dag van om haar te bedanken voor haar inzet, betrokkenheid en de enorme bijdrage die zij levert.
In de tijd dat Kamla bij ons werkt, heeft zij een indrukwekkende ontwikkeling doorgemaakt. Ze is uitgegroeid tot een onmisbare kracht die werkelijk overal inzetbaar is. Van administratie tot het gereedmaken van ruimtes, van ondersteuning bij activiteiten tot hulp in de keuken. Maar wat haar misschien nog wel bijzonderder maakt, is haar aandacht voor de mensen om haar heen. Ze ziet wat nodig is en staat altijd klaar voor een ander.
Toen het gesprek ging over haar pensioen, zei Kamla iets wat ons allemaal raakte: “Wat moet ik nou thuis doen? Ik kom anders wel vrijwillig.” Dat zegt alles over de liefde en passie waarmee zij haar werk doet.
We zijn dan ook ontzettend blij dat we hebben kunnen regelen dat Kamla kan blijven.
Kamla, bedankt voor alles wat je doet, voor je tomeloze inzet en voor de warmte die je iedere dag meebrengt. We zijn ontzettend blij dat je nog steeds onderdeel bent van het VrouwenBuurtLab.